Ulaan Baatar (Mongolië)

13-07-2008

Ulaan Baatar en Naadam Festival 

Uit het raam kijkend vanuit de trein zien wij het mooie Mongoolse landschap aan ons voorbij gaan. Her en der staan wat verlaten Gers en soms zie je een Nomaad op zijn paard richting zijn vee vertrekken. Tot dat we ineens een ontzettend lelijke stad binnen rijden: Ulaan Baatar. Niets is af, overal wordt gebouwd of verbouwd, grauwe grijze betonnen Sovjet-flats, gaten in het trottoir (en als je niet oppast val je zo een riool in), stoplichten die wel werken, maar niemand die zich hier ook maar iets van aantrekt, veel stof en viezigheid. En dat zijn nu juist de dingen die Ulaan Baatar ook leuk maken. Lekker eten (nu nog wel), goed weer, mooie tempels, diverse musea, 'de straat oversteken' herontdekken, leren voordringen (want dat is hier een 'must'), s' avonds de zaklamp mee als je de straat op gaat, want alleen de hoofdstraat is verlicht en daar blijft het bij. In deze stad doen we lekker rustig aan. We bekijken onze mogelijkheden om de rest van het land te verkennen op ons gemak.... En natuurlijk het wereld beroemde Nadaam Festival (zie ook landelijke dagbladen NL).

Nadaam Festival Dag 1

Vandaag is de Openingsceremonie en wij hebben kaarten voor beide dagen. We hebben de keuze voor de 'toeristenplaats' en de 'lokale plaats'. Uiteraard kiezen wij voor de lokale plaats, want dan kan er misschien nog eens iets worden uitgelegd en zitten we midden in het fanatisme van de Mongolen. En fanatiek zijn ze, dat ervaren we zeker nog op dag 2 (hierover later meer). We vertrekken optijd, omdat de kaarten niet op stoelnummer zijn uitgegeven, maar op vaknummer. Ons is verteld dat we waarschijnlijk niet kunnen zitten, dus zijn we voorbereid op een lange dag staan. Aangekomen bij het stadion is in ons vak nog plaats genoeg. Wij vragen ons nog af of dat hele stadion nog vol komt. Maar een half uutje voor aanvang is het mud vol en kan er 'eigenlijk' niemand meer bij.....
Dus toch natuurlijk! Allemaal opschuiven en inschikken, dan kan er dus zo nog een heel Mongools gezin op het bankje erbij 😉 De Openingsceremonie kan beginnen. Na het bekende Mongoolse kwartiertje begint dan eindelijk de ceremonie. Deze bestaat uit veel Mongools gezang (=gemompel, op een nader te definieren ritme),een vlaggenparade met veel soldaten in traditionele kledingdracht en paarden, dans en acrobatiek. Overigens stond alles in deze twee dagen in het teken van de traditie. Iedereen was ook gekleed in zijn/haar zondagse kleding of traditionele outfits, erg bijzonder om te zien.

Nadat de ceremonie is afgelopen (2 a 3 uur later) verdwijnt een groot deel van het publiek weer even snel als dat ze gekomen zijn en er is weer wat meer (adem)ruimte op de tribune. Hierna staan de voorrondes van het worstelen op het programma. Bijzonder om deze traditionele manier van worstelen te zien. Er gaat bijna nog meer tijd zitten in het zogenaamde voorspel dan in het op-de-grond-werken-van-je-tegenstander. Overigens kan een wedstrijd maximaal een half uur duren. Deze regel is ingevoerd nadat een finalepartij zo'n 4 uur had geduurd. Nadat we een blikken kont hebben van de eerste 3 rondes, gaan we verder kijken bij het boogschieten. Mooi uitgedoste krijgers schieten vier pijlen op een lange rij met blokjes op de grond op zo'n 100 meter afstand. De dames schieten vanaf 85 meter ongeveer. De beste 8 boogschieters staan de volgende dag in de finale. De derde 'sport' op het festival vandaag is het 'Anklebone' schieten. Er wordt hier geschoten met een enkelbotje van een schaap op een doelwit van andere botjes die drie meter verder op een kistje zijn gelegd. Het klinkt heel ingewikkeld..... en dat is het eigenlijk ook. Dus deze sport leggen we nog wel uit als we terug zijn. Of jullie moeten het willen googlen....

Om en rond het stadion is ook van alles aan de hand. Veel kraampjes, oud Mongoolse spelletjes, veel voor jonge kinderen is opgetuigd. Op weg naar de uitgang kijken we ook nog even naar het Rodeo rijden op zo'n metale stier met een luchtkussen erom heen. Erik, de Nederlandse jongen en zijn vriendin Hanneke die wij onderweg hebben ontmoet en met wie we het festival hebben bezocht wil nog wel graag een poging wagen. De stier lijkt namelijk niet heel wild te zijn en hij wordt uitgedaagd door een Mongool. Leuk om te zien, en het wordt al drukker om die stier. Voor de Mongolen natuurlijk ook een uitje om te zien hoe een toerist het er vanaf brengt. Helaas deed Erik het niet zo goed en na drie pogingen stopte hij ermee. Natuurlijk wel een applausje (en gelach) waard. We besluiten richting het hostel te lopen, wanneer Andre ontdekt dat alle voorzorgsmaatregelen die wij hebben getroffen niet 100% Mongoolproof blijkt te zijn. We zijn een van de camera's kwijt. Gelukkig voor ons is het de kleine camera en hebben wij een dag van tevoren net alle foto's op memorystick gezet. Een geluk bij een ongeluk. Andre en Hanneke wagen nog een poging om het straatschoffie, waarvan wij vermoeden dat hij de dader, te achterhalen. Hanneke heeft namelijk gezien wie naast Andre stond en herkent het ventje enkele minuten later. Natuurlijk is hij de dader niet.... heeft niets, weet niets, maakt zijn zakken leeg..... Helaas pindakaas voor ons. Nog beter opletten de volgende keer. 

Balend, maar ook moe en voldaan gaan we rond een uurtje of 21.00 uur richting de Ierse pub om ons verlies weg te drinken ;-).

Nadaam Festival Dag 2

Vandaag staan de paardenraces op het programma en vindt in het stadion de worstelfinale plaats en de closingceremony plaats. De paardenraces zijn zo'n 35 kilometer uit Ulaan Baatar vandaan. De hele stad trekt er dus op uit om daar de races te zien. En dat is te merken ook, want in het uitgestrekte landschap van Mongolie stonden heel veel auto's. Op dit terrein finishen de paardenraces vandaag. De race die wij gaan binnenhalen is de race tussen 5 jaar oude paarden bereden door jockeys van 6 tot 12 jaar. Zij leggen een afstand af van 25 kilometer en zijn vanmorgen vroeg vertrokken. Naar verwachting zullen zij rond 10.30 uur de finish bereiken. Maar ook hier geldt het Mongoolse kwartiertje blijkt later. Allereerst genieten wij van alle mensen die op de been zijn gekomen om dit spectakel mee te maken. Hele families hebben hun tent of ger hier of in de buurt op gezet en bbqen op het terrein. Uiteraard is een gedeelte van het terrein gereserveerd voor de gers die souvenirs en etenswaren verkopen. Na een poosje begeven wij ons naar de tribunes die speciaal voor dit evenement staan opgesteld. Voor de tribunes loopt een strook van ongeveer 5 meter tot aan het hek, voor de staanplaatsen. Hier is ruimte genoeg en wij hebben (vinden we zelf) een top plekje gescoord! We kunnen de paarden vanaf de heuvels zien aankomen en het parcours loopt bij de finish iets omhoog. Top dus....! Na verloop van tijd wordt het wat drukker, maar nog steeds hebben wij een goede plaats en kunnen alles nog goed overzien. Naast ons staat een Mongoolse vrouw die met haar familie het evenement bezoekt. Zij spreekt een aardig woordje Duits, dus kan ons het een en ander uitleggen over de race.

Tegen een uur of 11.00 is het inmiddels zo druk geworden dat een aantal Mongolen beginnen te schreeuwen dat de voorste 5 rijen toeschouwers moeten gaan zitten en aangezien de politie in dit dorp wat slap is, wordt er gelijk gehoor aangegeven en moeten wij (want we stonden echt mooi vooraan) gaan zitten. Dat lukt natuurlijk niet als je met 18 Mongolen op 1 vierkante meter staat! Maar goed, aangezien wij brave Hollanders zijn en niet beter weten wordt de eerste poging ondernomen om toch enigszins op de knieen te gaan zitten. En het lukt! Totdat de achterste mensen toch ook graag vooraan willen staan en als een gek beginnen te duwen. Dus wij weer staan! Na een minuut of 15 moeten we toch weer gaan zitten van de hoofdagent en dat moet je zeker serieus nemen! Inmiddels zien we de eerste stofwolken aan de horizon verschijnen. Dus wij weer op de knieen. Nu wordt het echt link, want weer begint de hele menigte te dringen en te duwen! Het hek waarachter wij ons bevinden, die bestaat uit betonnen palen en een metalen hekwerk er tussen begint al wat te bewegen (en dan te bedenken dat die betonnen palen in de grond zijn gestort). Linda ziet het echt niet meer zitten (en is wel wat gewend; lees Kermis Heemskerk). Zij zet een paar stappen naar achter en kan weer rustig adem halen. Op dat moment komen de eerste paarden over de finish en is de menigte uitzinnig. Ze zijn inmiddels met zijn allen door het hek gestapt en staan nu op de race baan. Andre heeft het geheel gefilmd, maar waarschijnlijk het eerste paard gemist vanwege al het getrek en geduw. Desalniettemin is het een geweldige ervaring en nadat de eerste paarden zijn binnen geschreewd lijkt het wat rustiger te worden en kunnen wij ook nog de nodige (uitgeputte) jockeys en paarden aanschouwen. Enkele paarden komen zonder jockey binnen, maar dat betekent dat de jockey ergens onderweg is gevallen. Helaas is ook 1 paard vlak voor de finish gevallen en overleden. Dit schijnt elk jaar wel een aantal keer voor te komen. Wat een belevenis.

Nadat alle paarden zijn gefinished zijn we rustig aan weer naar de parkeerplaats gelopen waar vele auto's weer rechtsomkeert maken richting het stadion in Ulaan Baatar om daar de finale partijen boogschieten en worstelen en de closing ceremony bij te wonen. Dit geheel zou ongeveer tot een uurtje of 19.00 uur duren.....
Maar om 21.30 uur zaten wij nogsteeds in het stadion te genieten van alle mensen en het spectakel. De finale partij worstelen begon om een uur of 21.00 en voor die tijd hebben we de kwart en halve finale nog gezien. Wat een happening zeg! Wij zaten daar als een van de weinige buitenlanders tussen de Mongolen. Het stadion zat ook weer mud vol! Dit hadden we voor geen goud willen missen!!

De komende tijd gaan we Mongolie verkennen en zullen we niet in de gelegenheid zijn te mailen. We zitten 16 dagen lang met Gobiwoestijnzand tussen onze tenen.

Ook Stefan gaat lekker een aantal weken op vakantie de komende weken, dus de verhalen volgen weer over een week of 3

Informatie

Ulaan Baatar 

Naadam Festival 
Nadaam is een Mongools feest dat elk jaar wordt gevierd in juli. Op deze dagen zijn er festivals verspreid over het hele land waarbij dé drie populairste sporten van Mongolië beoefend worden, te weten worstelen, boogschieten en paardrijden. U bent getuige van traditionele worstelwedstrijden, bewondert de precisie van de boogschutters die van grote afstand doelen proberen te raken en verbaast u over de snelheid waarmee kinderen hun paarden laten rennen. De winnaar krijgt eeuwige roem en wordt een jaar lang geëerd door de bevolking. Dit festival is een unieke belevenis en een onvergetelijke ervaring. . 

Gobiwoestijn 
De Gobi of Gobiwoestijn is de grootste woestijn van het continent Azië. De woestijn ligt in het noorden van Volksrepubliek China en in het zuiden van Mongolië.

kaarten 
Mongolië

Info 

foto's Nadaam festival 
informatie Mongolië (1) 
informatie Mongolië (1) 
informatie Mongolië (3)

Links

Naadam Festival (1) 
Naadam Festival (2)
RTL Travel 
Landenweb Mongolië 
Wikipedia - Ulaan Baatar 
Gobiwoestijn 
Wikipedia - Gobiwoestijn 
Wikipedia - Mongolië

4
Web Design BangladeshWeb Design BangladeshMymensingh