Jaipur (India)

14-09-2008

Jaipur

We zijn laat ingecheckt in een hotel (best luxe!) maar heerlijk geslapen. In de ochtend maken we eerst een lijst van de dingen die we hier willen doen (en dat zijn er best veel!). Jaipur schijnt shopping heaven te zijn dus ook hier maken we een lijstje van. We beginnen met het zoeken van het postkantoor, want er gaat het nodige opgestuurd worden. Ook maar even bij het toeristenbureau langs waar we heel veel meekrijgen.
Jaipur is ook de stad waar veel stoffen worden gemaakt en dus zie je veel kleermakers die je maar al te graag een pak willen laten aanmeten. We besluiten hier eerst voor te gaan, want met nog een pasronde tussendoor heeft dit wel wat tijd nodig.
Mannenpakken maken is echt geen probleem, een vrouwenpak daarentegen is heel wat lastiger. De stoffen verkopen willen ze nog wel, maar maken? Neeee, dat gaat toch even te ver. Dus was de keuze ongeveer uit 1 die volgens eigen zeggen ‘ specialized in women’s clothes’  was. Nou prima, kun je ook wat laten zien (echt of op papier). Nou nee, dat dan weer niet…
Maar goed, inmiddels zagen we mooie stoffen en begonnen we uit te leggen wat we wilden. Uiteindelijk (na 6 uur!) hadden we de stoffen gezocht, de modellen van pakken (Linda en Debora) en vooral bloesjes uitgelegd en konden we de volgende avond terugkomen voor de pasronde.

De volgende dag (15 november) stond er vooral veel cultuursnuiven op het programma. Ware het niet dat eerst Debora en niet lang daarna ook Linda zich steeds beroerder gingen voelen. Dus in plaats van vooral het zien van paleizen, hebben we de badkamer erg goed kunnen bewonderen….
Helaas, maar gelukkig na de nodige ORS kon er weer wat gegeten worden en konden we nog wel naar de pasronde. Nou ja gelukkig, dat bleek niet helemaal het geval te zijn voor het passen (behalve voor de pakken en overhemden van Andre).  Het principe van een getailleerd jasje valt lastig uit te leggen. Daarbij komt ook nog dat de ‘opperkleermakers’ er duidelijk hun eigen interpretatie aan geven (‘vrouwen vinden het prettig als het een beetje wijd zit’), en er ook nog aan andere kleermakers moet worden duidelijk gemaakt wat er gemaakt moet worden (die op hun beurt  het ook weer in het atelier moeten uitleggen). Daarbij waren ze duidelijk ook nog niet zo gewend dat er vrouwen zijn die zelf heel duidelijk kunnen maken wat ze wel en niet willen in hun kleding en dat dus ook moeten doorvoeren (bij Indiase paren, bestelt de man en die treedt ook op als soort tussenpersoon, dus als er al een discussie is, is het altijd man vs man en dus wijd!).  
Ook een klokrok is lastig uit te leggen… en het was nog niet alles, want na een korte pasronde (we hadden toch wel heel veel besteld, dat nog lang niet alles al pasbaar was). 
En uiteindelijk kunnen ze altijd nog terugvallen op ’No problem!’ Tja, dat die Nederlanders daar nou een probleem van maken, moeten ze natuurlijk zelf weten! 

Vandaag alweer de laatste dag in Jaipur, we zijn van het lijstje al bij punt 1 en die is ook nog niet afgerond;-) ach we nemen het er maar van! In de ochtend gaan we naar de Hawa Mahal, een gevel waar een soort kamertjes ingemaakt zijn, zodat de vrouwen van de sjah, die niet buiten het paleis mochten komen, toch naar buiten konden kijken. Van de binnenkant is het vooral grappig om te zien (de reden is minder grappig), maar het is echt enorm in verval. Er wordt wel gewerkt aan herstel (waar wij dus ook gewoon langs kunnen lopen;-). 
Of het echt langdurig houdt is iets anders… Aan de buitenkant kun je het eigenlijk het best zien! Mooi om te zien. Hierna gaan we voor de verandering maar weer richting de kleermaker. Helaas blijkt nog niet alles klaar te zijn en er zijn kledingstukken die nog helemaal niet gepast zijn (bijv de designer bloesjes), maar dat was allemaal no problem, no need to fit! Nou… doe toch maar wel. Ook vandaag moet er nog het nodige versteld worden dus het wordt nu echt een race tegen de klok. We hadden nl. bedacht dat er vandaag een pakket richting NL gestuurd kan worden, zodat we niet met al die pakken de trein in hoeven. Het ziet ernaar uit dat er alleen wat pakken van Andre klaar zijn, maar allemaal is ook nog maar de vraag.

Om het proces wat op de schieten gaan we maar mee naar een van de ateliers zodat we aan de kleermakers ter plaatse ook weer het eea kunnen uitleggen.
We worden toch wel nieuwsgierig waarom ze zich in het begin ‘ specialized in women’s clothes’ hebben genoemd. ‘ Nou’  begon de een enthousiast, ze hadden een pak gemaakt voor een Westerse vrouw…. Uit Kazachstan! En een Duitse vrouw had een Indiaas pak laten aanmeten. We hebben hierna maar niet doorgevraagd…….. 
Omdat de ‘opperkleermakers’ zich inmiddels toch ook wel een beetje opgelaten voelen, stellen ze voor om onderweg naar een tempel te gaan. Nou doe maar dan doen we toch nog iets aan site seeing! We besluiten ook maar gelijk dat alle pakken naar Johdpur opgestuurd worden (de kleermakers stemmen in) zodat we nog op tijd het pakket van Andre en Linda kunnen versturen.

Voordat we de tempel ingaan kopen we eerst nog wat koekjes die we aan de God Ganesh geven (via de tempelmensen), uiteraard moet je voordat je een tempel binnen stapt, je schoenen uit doen. 

Na de 2 tempels (een voor Ganesh en de ander voor Shiva, beide goden in het hindoeïsme) schoenen pakken en weer richting de auto om richting hotel & postkantoor te gaan. Maar het blijkt dat de schoenen van Andre meegenomen zijn………. Nou dat kan er ook nog wel bij! Dat is natuurlijk wel heel erg balen (navraag of de straatkinderen weten wie het paar meegenomen heeft helpt natuurlijk niet… ) ondanks dat dit natuurlijk slecht voor je kharma is, zijn er toch nog heel veel mensen die zich niet de luxe kunnen permitteren om dit voorop te stellen. Dan eerst maar even naar een schoenenwinkel voor nieuwe! Dat is gelukkig redelijk snel geregeld (de kleermakers voelen zich nu helemaal lullig, dus ontpoppen zich in taxi/gids voor de verdere acties die nog op het lijstje voor vandaag staan;-) Even in het hotel de spullen ophalen en dan richting postkantoor. Gelukkig nog op tijd, want er moet eerst nog vakkundig een ‘echt pakket’ van gemaakt worden. Ingepakt in katoen en natuurlijk voorzien van de nodige stempels kan het gepost worden!

Nu alleen nog even eten en op naar de trein (die uiteindelijk met 7,5 uur vertraging vertrekt…)!

Informatie

India

Jaipur 
Jaipur is de hoofdstad van de Indiase deelstaat Rajasthan. Jaipur staat bekend als de roze stad vanwege de vele rozekleurige gebouwen die daar te vinden zijn.

De stad is opgericht in 1727 door de Maharaja Jai Singh II (1693-1743), en is de hoofdstad van de staat Rajasthan. Jaipur wordt ook wel de roze stad genoemd. De stad heeft deze naam te danken aan de vele roze-geschilderde huizen in het centrum van de stad. Maharaja Jai Singh II heerste tussen 1699-1744 over het vorstendom Jaipur (in verschillende perioden ook Dhundhar, Kachwaha of Amber genoemd). In eerste instantie was de plaats Amber dat op 11 kilometer van Jaipur ligt hiervan de hoofdstad, maar Singh II liet deze naar Jaipur verplaatsen omdat Amber de groeiende bevolking niet langer kon opvangen.

Hawa Mahal 
Hawa Mahal wordt ook wel het Paleis der Winden genoemd. In 1799 gebouwd door Maharaja Sawai Pratap Singh. Het is een smal gebouw, wat aan de voorkant bestaat uit veel kleine ramen. Tijdens de bouw zorgde zij voor de koele winden voor de aanwezige vrouwen voor de Maharadja 'Jai Singh". Dit paleis is voornamelijk gebouwd om de prinsessen de kans te geven om naar het straatbeeld en de processies te kijken. De reden is het purda systeem waarbij de vrouwen gesluierd moeten zijn. Nu met deze gevel konden de vrouwen kijken zonden gezien te worden.

kaarten 
India
India-Noord (Jaipur / Jodhpur / Jaisalmer) 

Info 
Foto's Jaipur 

Links
Jaipur
Hawa Mahal
http://india.startkabel.nl/
India (landenweb) 

4
Web Design BangladeshWeb Design BangladeshMymensingh