Annapurna Circuit Trek (Nepal) 2

14-10-2008 t/m/ 31-10-2008

Route Annapurna Circuit

Dinsdag 14 oktober 2008 is het dan zo ver. We starten vandaag met 'onze uitdaging'. We hebben besloten het Annapurna Circuit te lopen. Deze wandeling door het Annapurnagebergte wordt vaak in 16 tot 18 dagen gelopen, afhankelijk van waar je begint en eindigd. Wij beginnen vandaag in Besi Sahar en eindigen over 18 dagen in Naya Pul. Het schijnt dat deze trek voor zowel uitzicht, cultuur als omgeving de meest gevarieerde trek in Nepal is. De route loopt in het noorden langs het voornaamste Himalayagebergte en gaat over een 5416 meter hoge pas! (Thorung La; het Ultime doel van de trek). Na de pas kunnen we het Mustanggebergte zien. Achter dit gebergte bevindt zich Tibet. Onderweg zien we drie bergen die de 8.000 overstijgen.
 
Om 05.00 gaat de wekker, want we hebben om 06.00 uur afgesproken bij Trek Nepal. We gaan met een lokaal busje naar Besi Sahar waar we met de trek gaan beginnen. Onze gids, Bikash en 1 van de dragers, Sawas zijn nog in Pokhara, want zij hebben net een korte trek achter de rug. We ontmoeten hen ergens halverwege. De tweede drager, Krishna is wel aanwezig en gaat met ons mee. De busreis duurt ongeveer 5 uur en ergens voor Besi Sahar moet nog even van busje gewisseld worden.... Dat is hier allemaal heel normaal en vol is nog niet vol genoeg, dus er kan nog meer bij..... Linda is blij dat we er bijna zijn, want volle busjes langs bergwanden, daar houdt Linda niet zo van 😉
Bikash en Sawas lopen onderweg iets vertraging op en staan niet op de afgesproken plaats op ons te wachten en de buschauffeur heeft ook geen zin om te wachten, dus we rijden zonder gids en porter verder. Misschien wordt het dan dus toch zelf de bagage dragen...

Annapurna trekAangekomen in Besi Sahar zijn we omringt door groene berg toppen. De omgeving is schitterend. Na een busreis van 5 uur hebben we wel een beetje trek gekregen en genieten Rianne, Andre en Linda van een heerlijke lunch. Krishna spreekt niet zo goed Engels en moet duidelijk nog wat los komen, dus bieden we hem een colaatje aan, dat werkt altijd. Na de lunch duurt het nog wel even voordat Bikash en Sawas arriveren. Uiteindelijk kunnen we om 15.00 uur met onze trek beginnen. De jongens nemen een jeep naar het plaatsje Bhulbule om een kamer te reserveren voor ons en wij nemen de benenwagen. Blij toe, want de wegen zijn hier echt bagger, en met 30 man in en op 1 jeep is ook geen pretje....
De eerste 'etappe' van de trek moet ongeveer 3 uur duren, maar wij doen het in 2.5!! Kijk, een goed begin is het halve werk. We arriveren om 17.45 in het guesthouse waar 'onze jongens' al een kamer hebben gereserveerd. Daarna even lekker douchen, thee drinken, eten, eten bestellen voor morgen vroeg en (op tijd) naar bed (dat wordt zo'n beetje de routine voor de komende 18 dagen). Dat optijd naar bed gedeelte, dat wil iedere avond goed lukken; je staat vroeg op, levert een fysieke prestatie, het is vroeg donker en 's avonds best fris tot zeer koud....

Woensdag 15 oktober 2008 staan we met frisse moed op. We ontbijten om 07.00 uur om vervolgens met vele andere wandelaars aan onze eerste volle dag te beginnen. Het is een populaire trek dus we moeten niet verlegen zijn.... Het eerste stuk van vandaag is zeer goed te doen. We lopen nog redelijk vlak. De paadjes zijn wel smal, maar dat maakt het lopen wel erg leuk. We lopen de komende dagen nog in het groen door de bossen, maar in de verte doemen al de eerste grote witte bergtoppen op; wat een kolossen. En dan te bedenken dat wij over een dag of 10 ook in de sneeuw lopen op zo'n witte berg. Dat lijkt nog wel wat ver weg! 
Na een uurtje of 3,5 lopen mogen we stijl omhoog! Dat valt wel even tegen, want we zijn natuurlijk niets meer gewend. Boven aan dit 'colletje' hebben we lunch (het is inmiddels al 11.15 uur, dus het wordt al weer wat...). We zijn nu in het dorpje Bahundada en vanuit het restaurantje hebben we perfect uitzicht. We zien de rivier beneden ons. Deze rivier volgen we voor de komende dagen, dat kan laag of hoog zijn trouwens...
Na de lunch mogen we nog meer omhoog. Het is een pittig begin van de trek, maar zeker de moeite waard. Het is hier erg mooi, dus je vergeet dat je moe bent. Op een gegeven moment moeten we nog maar een klein stukje lopen totdat we in het volgende plaatsje zijn. Helaas in dit land en op deze trek zijn er regelmatig 'landslides'. Dit betekent dat de weg is weggevaagd door een soort van landlawine. In ons geval betekent dit meestal dat we verder omhoog moeten en eromheen te lopen, zo ook nu!! Deze fijne uitsmijter van de dag zorgt er voor dat we rond 17.00 uur in het volgende dorp aankomen; Jagat (1.300 m.). Al met al hebben we vandaag toch zo'n 8 uur gelopen, lekkere dag. Andre speelt na het douchen nog even met de kinderen uit het dorp. Zij zijn gek van de fotocamera, dus dat levert wat leuke plaatjes op. Ons avond ritueel (thee, eten, eten bestellen en slapen) volgt en we zijn ernorm rozig na zo'n dag, dus dat slapen lukt weer prima...

ezelVandaag, donderdag 16 oktober 2008 wordt ongeveer net zo'n dag als gister. We staan dan ook weer fijn op tijd op om om 07.30 uur te vertrekken. We moeten nog even wennen aan het in- en uitpakken van de rugzak en deze weer op tijd klaar te hebben staan voor de dragers. Maar dat lukt steeds beter. Vandaag is weer een pittige dag, we gaan voornamelijk omhoog. De 'uitsmijter van de dag' bevindt zich vlak voor de lunch. Deze fijne steile klim zien we al van ver aankomen. We lopen namelijk langs de berg en zien deze soort van trap in de rotsen al aankomen... Linda is blij dat ze boven is en gelukkig zijn we al bijna bij de lunchplek in Thal. Na de lunch en een powernapje op de tafel is iedereen weer aangesterkt om door te gaan. We vullen nog even de flessen water bij het 'Safety Drinkwater Station'. Deze waterzuiveringsstations vinden we vanaf nu in de verschillende plaatsjes. Dit initiatief is gesponsoord door de regering van Nieuw Zeeland om vervuiling (lege flessen) te voorkomen. Deze optie is ook een stuk goedkoper, want de flessen water worden door man- of ezelkracht de berg op gedragen! Alles wat we vanaf nu op de berg vinden is of met de ezel of met een drager naar boven gekomen!! Het is onvoorstelbaar wat die dragers allemaal op het rug, nouja, het is meer hoofd, hebben. Zij dragen namelijk de tassen met een band om hun hoofd!! Wat een respect voor deze mensen op hun slippertjes, terwijl wij onszelf die berg opslepen op sommige momenten! De ezels is ook nog een verhaal apart. Tot op de top zullen we deze fijne beesten tegen komen, soms naar beneden, maar soms ook omhoog. Wanneer we een karavaan van de ezels treffen moeten we 'hoger op'. Want deze ezels zijn nu niet echt sociaal voelend en zullen er geen moeite mee hebben om ons van de berg af te duwen.... Dus altijd hoger op de berg gaan staan als ze voorbij komen..... Klinkt logisch!
 
Na de lunch is het redelijk vlak. Dat is wel even lekker, zeker na zo'n ochtend. We lopen bijna in de rivierbedding, maar ook dit loopt weer erg leuk.
Nu heeft Rianne het, naar eigen zeggen wat zwaar; een 'after lunch dipje'. Daar is echter niets van te merken. We lopen weer lekker door zo met zijn zessen.
Ergens halverwege de middag schrikt Linda zich een hoedje. Al lopende op een berg paadje lijkt het net alsof een koe boven haar hoofd loopt te grazen... Totdat alle porters om haar heen hard beginnen te rennen. Het blijkt een vallende steen (rots) te zijn, die gelukkig halverwege blijft hangen. Dat was wel even schrikken.... Opletten dus!! Om 16.00 uur komen we aan inDharapani (1.860 m.). Dit guesthouse heeft heerlijke dikke matrassen en een warme douche! Andre en Bikash helpen nog een Israelier uit de brand die middag (letterlijk en figuurlijk). De beste man stond te douchen in een op gasaangedreven warme douche toen de gasslang vuur vatte.... Tja, dat betekent voor ons dus een hele snele douche, want dat wil je niet.... 
Na ons 'avondritueel' gaan we weer lekker optijd slapen (het wordt echt steeds vroeger 20.00.... ongelofelijk).

NepalVrijdag 17 oktober 2008, de dag van Chame. We hebben begrepen dat ook vandaag weer zo'n dag wordt als hiervoor. In de ochtend gaan we bijna alleen maar omhoog met 1 flinke klim (300 meter hoogte gokken wij). We vertrekken om 08.00 uur en merken dat het al best wel koud is 's ochtends. Bij Linda slaat die kou wel een beetje op de luchtwegen en dan merk je dat je 's ochtends wel wat last hebt van opstart problemen. Maar ons motto is: 'Slowly, slowly, but smiling!', dus dan doen we dan ook maar. Rustig aan omhoog, dan heb je ook de minste kans op hoogteziekte en kan je lichaam gaandeweg aclimatiseren. Na de klim is het alweer tijd voor de lunch, het is ook al weer 11.00 uur! Onze gids heeft ons op het hart gedrukt dat we goed moeten drinken (geen alcohol, maar 2 tot 3 liter en een liter extra voor iedere 1.000 meter dat we hoger komen...), goed moeten eten en ons lijf warm moeten houden. Nouja, dat doen we dan ook maar he! De uitzichten vanuit deze plaatst Timang zijn schitterend. We hebben ook ontzettend veel geluk met het weer. Tot nu toe hebben we zon, blauwe luchten, witte toppen en 's avonds een sterrenhemel!! Super. Het is normaal dat na een uur of 13.00 wat wolkjes om de bergen komen, dus daar gaan we ook niet over zeuren.
Na de lunch is het nog maar 2.5 uur lopen. Het is vandaag half zo zwaar niet als gister, of althans zo voelt het. Uiteraard bouwen we natuurlijk ook wat conditie op en wennen we aan het klimmen, maar toch... Rond 15.00 komen we aan in Chame (2.670 m). Gelukkig is hier weer een heerlijke warme douche, dus die nemen we dan ook graag. Helaas zorgt zo'n douche er niet voor dat je warm blijft. Het wordt vanaf nu ook steeds kouder en dat is te merken ook. 's Avonds lopen we nog even wat door het dorpje, wat groter is dan de andere dorpjes die we tot nu toe zijn tegen gekomen. Dit was misschien niet zo'n goede actie, want Linda wordt in ieder geval niet meer echt warm. We drinken nog even een kopje Tatopani (=warm water) voor we naar bed gaan. Hier ontmoeten we Rik en Carlijn uit Nijmegen. Zij zijn met zijn tweeen en hebben geen porter of gids (Bikkels!). Rik en Carlijn gaan we nog wel vaker zien de komende dagen.

Vandaag is Rianne jarig. Rianne is geboren op 18 oktober 1982 en is dus 26 jaar geworden vandaag. Bikash verrast haar met een verjaardagsontbijtje en vanavond gaan we het gezellig vieren in Lower Pisang. Maar eerst even lekker lopen. Het lijkt echt steeds beter te gaan. We vertrekken om 7.15 uur en na ruim 1,5 uur lopen krijgen we een flinke klim voor onze kiezen die ongeveer een uurtje duurt. En wederom een enorm mooie vergezichten. Die witte bergen lijken ook steeds dichter bij te komen... We lopen nog steeds in bosachtig gebied, maar we merken dat we hoger komen. De vegetatie op de bergen om ons heen wordt minder, het wordt sowieso kouder en het lijkt alsof het zuurstofgehalte in de lucht nu al wat minder wordt.
In Dhakirpokhari gaan we lunchen rond een uurtje of 11.00. Rik en Carlijn zijn hier ook dus we lunchen gezellig samen. We nodigen Rik en Carlijn gelijk uit om samen met ons team de verjaardag van Rianne te vieren vanavond. Vlak voordat we weer verder gaan ontmoeten we Carolina en Lukas uit Tjechie. We hebben hen al eerder ontmoet en het is een leuk stel. Nouja, geen stel, maar ze reizen voor 100 dagen samen. Het blijkt dat het vandaag Lukas zijn naamdag is, dus dat moet ook geviert worden. Carolina ziet het wel zitten om vanavond aan te sluiten, na 100 dagen heeft ze ook wel even zin in ander (lees ook vrouwelijk) gezelschap. 
Dat gaat een flink feestje worden vanavond.....
Na de lunch is het nog maar 1 uur lopen naar Lower Pisang (3.200 m.). Vanaf hier kan je omhoog lopen naar Upper Pisang, ongeveer 1 uur lopen (200 meter hoger). Dit uitstapje is goed voor de aclimatisatie. Dus dat doen we natuurlijk. Op het hoogste punt van dit plaatsje staat een tempel. Hier krijgen we van Bikash (die een echte boedist is) uitleg over de boedistische gebruiken. Samen met hem bidden we op zijn boedistisch voor een 'behouden reis'. Vanaf dit klooster hebben we een schitterend uitzicht op de Annapurna II en de Pisang. Rond 15.30 uur zijn we weer terug in ons Guesthouse. Krishna en Sawas hebben inmiddels een plaatsje gereserveerd in de eetzaal en deze geheel versiert met balonnen en slingers. Lukas, Carolina, Rik en Carlijn sluiten zich ook bij ons aan, dus het feest kan beginnen. Hoewel er eigenlijk geen bier meer mag worden gedronken op deze hoogte (slecht voor ons i.v.m. uitdroging) verrast Bikash ons met 6 flesjes bier en 10 glazen. We proosten op de verjaardag van Rianne met een vol glas bier (toch wel erg lekker). Andre en Linda hadden in Kathmandu al gezien dat onze reisgenote jarig zou zijn tijdens de trek en hadden een klein kadootje voor haar gekocht (Haribodrop ingepakt in een sjaaltje). Carolina heeft een bos veldbloemen geplukt, dus het feest kan niet meer stuk. Na het eten wordt het nog beter, want Bikash heeft een heuse verjaardagstaart voor haar gebakken, met tekst en kaarsen! Wat een ontzettende leuke avond! En wie heeft gezegd dat verjaardagen tot laat moeten duren.... om 20.30 uur is het weer tijd om naar bed te gaan!!

AnnapurnaZondag 19 oktober 2008 is naar onze mening zo'n beetje de mooiste dag van de trek, in ieder geval tot nu toe (ook wel zwaar). We moeten de tassen al vroeg hebben klaar staan (06.00 uur) want onze jongens worden vooruit gestuurd om een kamer te reserveren in Manang. Dit is de aclimatisatie plaats waar iedereen meestal 2 nachten blijft. Wij vertrekken zelf rond 07.30 uur. Wij pakken de 'Upper Pisang'route. Er zijn twee wegen die vanuit Pisang naar Manang gaan. De ene gaat langs de rivierbedding en dan blijf je vrij laag lopen, de andere route gaat omhoog en dan loop je rond de 4.000 meter hoogte. Dat laatste is dus goed voor de aclimatisatie, dus die nemen wij. Los van de aclimatisatie is deze route echt ontzettend mooi! Het eerste stuk is weer vrij vlak. Overal duiken de witte bergtoppen op, wat een geweld! Ook vandaag is het weer ons wederom welgezind; strak blauw en geen wolkje aan de lucht. Na ruim een uurtje wandelen staat ons een uitdaging te wachten; 350 meter steil omhoog. Nouja, die koppen we wel even in; Slowly, slowly and smiling zigzaggen we over de berg naar boven. Eenmaal boven aangekomen worden we beloond voor onze inspanningen, want het uitzicht is fenomenaal. We zien de Annapurna II, IV en het de Pisang Peak. We steigen hierna nog een klein stukje en bevinden ons rond de 4.100 meter hoogte. Dit is het hoogste wat we tot nu tot hebben bereikt. We voelen ons alle 3 super, dus dat is een goed teken. 
Nu is het voornamelijk vlak en afdalen richting Manang (3.540 m.). Lekker zou je denken, maar dat afdalen is voor de knietjes niet echt een feest enne... vlak is hier ook niet echt vlak, dat is meer een soort van op en neer.... Desalniettemin, vandaag is gewoon een feestje voor het oog. Onderweg naar beneden vliegt er ook nog een Golden Eagle boven ons hoofd! Wat een pracht. Rond een uur of 15.45 komen we aan in Manang. We verblijven in het Yakhotel samen met Rik en Carlijn. 

De douche is helaas koud, dus dat wordt een snelle en gelijk aan de thee 😉Nepal,Annapurna
 

Vandaag, maandag 20 oktober 2008 is een rustdag. Dit betekent echter niet dat er gerust wordt hoor.... Eerst 's ochtends de was, want dat is wel nodig (de sokken schreeuwen om een soppie)! Daarna nog even de berg op opnieuw naar ruim 4.000 meter, maar ook dit is geen straf, want de uitzichten zijn hier zo mooi! Voor de lunch zijn we weer terug in het guesthouse. Heerlijk in het zonnetje een hapje eten. Na de lunch krijgen we van onze gids uitleg over het verschijnsel 'hoogteziekte'. Tja, daar wordt je wel even stil (en nog nerveuzer) van. Dat laten we even op ons inwerken, maar het belangrijkste is dat je naar je lichaam moet luisteren en als je wat voelt (hoofdpijn, misselijk, duizelig, diaree of wat dan ook) dan is het waarschijnlijk ook hoogteziekte...

Annapurna CircuitNa de lunch is het tijd om de bioscoop te regelen voor vanavond.... Jawel, we gaan een film kijken. Deze 'bioscoop' in dit kleine bergdorpje is gesitueerd in een houte hutje met houte bankjes en schapevelletjes... We hebben met een groepje het idee gevat om een film te gaan kijken, dus de bios is geheel voor ons gereserveerd! Voor dat we 'Kundun' (dat is de film over de laatste Dali Lama) gaan zien is het eerst tijd voor appeltaart! Appeltaart staat hier overal op menu, want de regio waar we lopen staat bekend om zijn appels. Dit geldt met name voor het gedeelte na de pas, maar dat mag de pret niet drukken (want die appels zijn hier ook aangekomen) dus bestellen we er 1, heerlijk! De film die we 's middags al inzetten duurt tot een uurtje of 19.15... op sommige dagen is dat al bedtijd!! En we moeten nog eten! Na het eten (20.30 uur) gaan we weer richting bed en de tas moet weer vroeg klaar staan morgen want de mannen gaan morgen vroeg een kamer reserveren in Gak Karta (4.068 m.)
Vannacht slaap ik voor het eerst met mijn thermo-ondergoed aan, het is zooooowww koud op deze hoogte en de meeste guesthouses zijn nu ook niet echt goed geisoleerd..... Maar het is nu wel erg lekker warm!
 
Dinsdag 21 oktober 2008 staan we voor de verandering maar eens vroeg op ;-). De tassen moeten om 06.00 uur klaar staan. Om 07.15 uur vertrekken we richting Gak Karta. We gaan vanaf nu redelijk steigen, dus zullen de dagen korter worden, maar de hoogtes groter. We kunnen niet echt veel verder lopen, omdat je anders in de knoei komt met de hoogteziekte. Dus om 10.30 uur bereiken we Gak Karta al. Deze wandeling vonden wij de meest saaie van de trek tot nu toe. De kronkelweg zagen we in de verte voor ons uit lopen, dus je ziet precies waar je naar toe gaat (omhoog dus!). Vanmiddag hebben we dus 'vrij'. Dit plaatsje is zo klein dat er maar een huisje of 5 staat, dus het we hebben lekker de tijd om te lezen, te kletsen met andere reizigers en natuurlijk heel veel thee te drinken.
 
Op woensdag 22 okotober 2008 is een belangrijke dag. Vandaag is Kiki, dochter van Dennis en Diana geboren! Helaas voor ons zijn wij op dit moment onbereikbaar op grote hoogte, maar we horen het later.
Wij lopen vandaag naar Base Camp (Thorung Pedi, 4.436 m.). Het is vandaag de laatste dag aan deze zijde van de pas. Morgen gaat het allemaal gebeuren.
Linda heeft het vandaag wel een beetje zwaar en ziet best wel op tegen morgen, want dan vertrekken we al om 04.00 uur!! Eenmaal aangekomen in Thorung Pedi hebben we de hele middag nog voor ons. We besluiten aan het einde van de middag nog even iets hoger te lopen, ongeveer 300 meter hoger, zodat we lager slapen (dat is goed voor de aclimatiesatie). 's Middags is het alleen weer heel erg koud, dus we zijn snel weer beneden, maar hebben wel ongeveer 200 geklommen. Morgenochtend vroeg moeten we dit zelfde pad weer omhoog. Er is ook een HighCamp, maar deze ligt op 4.900 meter en dat is wel erg hoog om te slapen (dus dat doen wij niet). 
Nepal 2-9-2 Annapurna trek dag 9We eten vandaag heel erg vroeg, omdat we optijd naar bed willen om te proberen om te slapen. Linda is bloednerveus, want morgen steigen we ruim 1.000 meter naar de ThorungLa pas. Dit is het hoogste punt en het zuurstofgehalte op deze hoogte is slechts 54%, dat is niet veel. Nouja, als we eerst de pas maar over zijn, dan zien we daarna wel verder. 
We gaan slapen met al onze kleren aan, want het is hier echt heel erg koud en de slaapzakken zijn tegen deze kou niet opgewassen. Het scheelt morgenochtend trouwens ook weer aankleden, nu we toch alles al aan hebben...

Donderdag 23 oktober 2008 is DE GROTE DAG!!
Na een niet al te beste nacht staan we om 03.00 uur op, want om 03.30 uur staat het ontbijt klaar. De ontbijtzaal is al aardig vol, dus gelukkig ook niet zo koud. Het is ook windstil, dus qua kou lijkt het te doen.... Stipt om 04.00 uur gaan we van start. Linda loopt met de gids iets achter aan en Andre en Rianne lopen met de dragers voor. De eerste 400 meter tot HighCamplopen we in ruim 1 uur en een kwartier. Eenmaal in HighCamp aankomen gaan we voor een kopje thee. Het is zo enorm koud dat we op dit moment banger zijn voor bevriezing dan voor de (accute) hoogteziekte. Dit eerste stuk was echt een rot stuk. Niet voor Andre want die geniet de hele dag... Linda had wat meer moeite met dat eerste stuk.... en dan te bedenken dat we nog ongeveer 650 meter omhoog moeten en daarna ruim 1.800 meter naar beneden. Maar goed, we gaan gestaag door en na een kopje thee vertrekken we om 05.30 uur weer verder omhoog. Onze gids is achter gebleven, want hij heeft wat last van hoofdpijn (symptoom van hoogteziekte). Hij zal ons later volgen. 
Bij ons alle drie gaat het vanaf nu eigenlijk best wel heel erg lekker! Uiteraard doen we het 'Slowly, slowly', want je moet niet te snel gaan en willen. Na ongever 300 meter geklomen te hebben, dit keer een stuk minder steil is het weer tijd voor een 'TatoPani' (heet water), want het is nog steeds wel heel koud. Gelukkig is de zon inmiddels opgekomen, dus dat scheelt wel iets. Tijdens de Tato Pani ontmoeten we Joke weer. We zijn Joke onderweg al vaker tegen gekomen, dus dat is wel even gezellig. Joke ziet het alleen niet meer zitten. Haar wandelmaatjes zijn al door en zij is redelijk vermoeid (gelukkig geen hoogteziekte). Joke is van plan om een paard te nemen naar de top van de berg, want het is nog zeker 2 uur lopen. Deze paarden staan geduldig in de sneeuw te wachten bij het thee huisje. 
Aangezien wij ook niet de snelste zijn bieden we Joke aan om met ons mee te lopen, dat is wel zo gezellig. Maar ze kiest toch voor het paard. Eenmaal op het paard is ze toch niet zo gecharmeerd van het paard en wil er direct vanaf! Wij zijn inmiddels al door gelopen, maar Andre besluit toch even terug te gaan om Joke op te halen (ze is er nu bijna, dus nog even doorzetten). Linda en Rianne lopen rustig verder. Het landschap is zo mooi en helemaal wit. We lopen echt in de bergen omringt door bergen en sneeuw. 
En dan om 09.30 uur bereiken we de top van de pas! We bevinden ons nu op Thorung La pas (5.416 meter). Dan ben je best wel even trots op je zelf hoor!
De nodige foto's worden genomen van de borden en de omgeving en we besluiten nog een kopje te thee te nemen om het euforische feit te vieren! We hebben het gehaald en dat zonder 'kleerscheuren'!
 
Nu de volgende uitdaging; 1.800 meter dalen! Dit is zwaarder dan verwacht. Linda heeft in ieder geval veel last van de knieen, want het gaat best wel steil omlaag! We doen het wederom weer lekker rustig aan, want je moet wel een beetje genieten van al die mooie uitzichten! We lunchen op ongeveer 1.5 uur van Muktinath rond een uur of 13.30. Na de lunch gaan we weer verder. Linda is inmiddels zo stijf als een hark en sleept zich zelf naar beneden. Muktinath zien we vanaf hier al liggen, dus dat kan niet ver meer zijn....... Dus wel!
Rond een uurtje of 16.00 komen we aan in Muktinath waar Bikash ons al op staat te wachten. Hij heeft ons waarschijnlijk ingehaald op de pas toen wij aan de thee zaten. Het is jammer dat we niet met hele team op de top zijn aangekomen, maar hij is wel trots op ons (net als wij!).

Vrijdag 24 oktober 2008 vertrekken we rond 08.45 uur richting Kag Beni (2.800 m.). De komende 4 dagen zijn volgens onze gids redelijk vlak, met hier en daar een stukje naar beneden. De knie van Linda wil nog niet echt na gister, maar vlak moet wel lukken. De komende dagen zijn redelijke korte dagen dus voldoende tijd om te herstellen. Vandaag is alweer zo'n mooie dag! We hebben het zo getroffen en treffen het nog steeds met het weer! De uitzichten van vandaag zijn weer geweldig. We lopen richting Kag Beni en zien op de achtergrond het Mustanggebergte dat richting Tibet loopt.
Vandaag zien we voor het eerst weer een auto rijden. Dat is ook wel weer een vreemde gewaarwording na 11 dagen totaal geen gemotoriseerd vervoer gezien te hebben. 
In Kag Beni zelf is het alsof de tijd heeft stil gestaan. Dit dorpje doet enorm Middeleeuws aan, heel bijzonder.
We komen ook al weer redelijk vroeg aan in Kag Beni (12.30 uur), dus hebben we mooi weer even de tijd om de was te doen. Het weer is zonnig en winderig, want we zitten al bijna in de 'Windy Valley'. Alles is dus zo droog. 
Nadat we het dorpje hebben bewonderd is het tijd voor ons eerste biertje na de pas! En die smaakt lekker! Daarna nog even gezellig met onze jongens een spelletje kaarten. Andre heeft ze van de week 'Pesten' geleerd, dus dat is lachen.

De 25ste oktober is de dag van Jomsom! We vertrekken lekker optijd, want na ene uurtje of 12.00 waait er hier een hele stevige wind (Windy Valley). 
Om 07.15 uur lopen we dan ook weg uit Kag Beni. Rond de klok van 10 uur zijn we al in Jomsom. Dit is een redelijk groot bergplaatsje met een vliegveld. Er starten ook veel treks vanuit Jomsom of eindigen hier. Dan vliegt men vervolgens terug. We doen hier een klein drankje en vervolgen onze wandeling richting Marpha (2.670 m.). 

De route die we lopen gaat langs de rivierbedding. Weer een heel ander uitzicht, maar wel erg mooi. Inmiddels is de wind aardig aangewakkerd en lopen we snel door. Vlak voor Marpha ontmoeten we Ben en Dennis. Deze jongens zijn we ook al vaker onderweg tegengekomen. Ben komt uit Engeland en Dennis uit Beverwijk (jawel, zijn ook weer bijna buren van elkaar...). Ben en Dennis kiezen voor hetzelfde guesthouse, dat beloofd een gezellige avond te worden. 
De kaartspelletjes kunnen weer uit de tas gehaald worden en iedereen doet gezellig mee. Rond 16.00 uur (pas als de 4 in de klok zit he) proberen we de beroemde appelbrandy.... Tja niet echt lekker, maar je wordt er lekker warm van en met een beetje popcorn en kroepoek kan je alles lekker maken. 

NepalZondag 26 oktober 2008 vertrekken we wederom optijd vanwege de wind. Ben en Dennis hebben besloten dat ze het wel gezellig vinden om met ons mee te lopen. Dus rond 7.15 uur vertrekken we met zijn allen richting Kalopani. Na ruim anderhalf uur lopen komen we aan in Tukeche. Aan het begin van dit plaatsje is een heuse Dutch Backery! Hier doen we een heerlijk broodje pindakaas. Onderweg zijn we Andrea (een Duits jongedame) tegen gekomen. Zij loopt alleen met haar gids/drager en heeft wel behoefte aan gezelschap, dus ook zij sluit zich bij ons aan. Met zijn allen lopen we weer verder. We genieten weer van de mooie uitzichten, waarond de Dhaulagiri (8.172 m.). Deze berg is op 6 na de hoogste berg van de wereld. Ze zijn inderdaad erg indrukwekkend.

Rond 13.00 komen we aan in Kalopani. Voor de lunch nemen we een Dal Bath (typisch Nepalees gerecht met rijst, curry, dal, etc. die je onbeperkt kan laten bijvullen). Een Dal Bath hoor je eigenlijk met je handen te eten, dus dat doen we dan ook. Het smaakt ook wel beter als je dit met je handjes eet hoor.... 's Middags om 16.00 uur wordt er weer gezellig wat geborreld (nooit meer dan 1 biertje, want we moeten ook wel 'gezond', 'fit' en 'scherp' blijven he!). Bikash, onze top gids regelt weer allemaal lekkere dingentjes, dus het wordt weer een gezellig avond.
Op de valreep leren we nog de 'Annapurna song' die ons lang zal bij blijven....

Annapurna

Maandag 27 oktober 2008 wordt weer een (ouderwetse) lange dag. Ben, Dennis en Andrea lopen ook weer gezellig mee. Alle dragers zijn inmiddels vooruit gelopen, want onze volgende stop is het plaatsje Tatopani (1.336 m.). In Tatopani (heet water) is een hotspring. Iedere wandelaar stopt hier dus en last soms een rust dag in.... 
Ben en Dennis voelen zich beide niet echt top vandaag, maar willen wel graag doorlopen naar Tatopani

AnnapurnaVandaag lopen we voornamelijk vlak, maar er zitten een aantal steile stukken omlaag in. Rond 13.30 uur komen we aan bij een waterval. Hier gaan we wat lunchen en genieten van het uitzicht. We vinden het allemaal ook wel weer lekker dat we weer in het groen lopen. 
Rond 16.30 uur komen we aan in Tatopani. We hebben een enorm leuk hostel echt vlak bij de hotspring (komt dat even goed uit!). Ben en Dennis zitten ergens anders, want de gids/drager van Ben is er toch niet zo blij mee dat zij steeds mee ons mee lopen.... Achja. Andrea zit wel bij ons in het hostel. Zij heeft alleen besloten vanaf Tatopani een jeep te nemen naar Pokhara, want zij is een beetje klaar met haar gids/drager. Wat ben ik blij dat wij een leuk team van dragers, gids en Rianne, Andre, Linda hebben!
's Middags genieten we van een heerlijke hotspring. Dat vinden de beentjes echt wel lekker! 

Annapurna

AnnapurnaDinsdag 28 oktober vertrekken we uit Tatopani, zonder Andrea, Ben en Dennis. De mannen hebben besloten een extra rustdag in te bouwen en Andrea gaat op weg naar Pokhara. Helemaal prima, we treffen iedereen weer in Pokhara over een paar dagen. Voor ons wordt het vandaag weer klimmen. 
We gaan vandaag naar Shikha (1.935 m.) en dat doen we in 1 ochtendje. Dus dat wordt een soort van pittig klimmetje. De route die we lopen is via een soort van rotsentrap omhoog. Andre neemt op een gegeven moment een andere weg in dan wij. Pas na ruim 1,5 uur komen onze wegen weer bij elkaar. Dat was wel even spannend, gelet op zijn richtingsgevoel.....
Eenmaal in Shikha aangekomen hebben we een heerlijk warme douche (de beste tot nu toe) en weer voldoende tijd om even wat te wassen. Het weer is super goed en we hebben een dakterras met een super uitzicht op onder andere de Dhaulagiri
We hadden er ook voor kunnen kiezen om direct door te lopen naar Ghorepani (2.860 m.), maar we vinden het nu ook heerlijk om even een boekje te lezen. En ja, we hebben onze gids ook voor 18 dagen 😉
 

Woensdag 29 oktober 2008
Vandaag is weer een dagje van niets eigenlijk.... Het duurt ongeveer 3,5 uur voordat we in Ghorapani (2.860 m.) zijn. Maar als je beide etappes achter elkaar had gedaan, dan had het wel zwaar geworden hoor. Maar daar is vandaag niet veel van te merken. Het is wel allemaal omhoog, maar het gaat super lekker. Je bouwt toch wat conditie op zo in die paar weken hoor! Het gaat nu allemaal zo veel makkelijker dan aan het begin van de trip! 
(Dus Es: Linda is er helemaal klaar voor als we terug zijn, dan gaan we weer lekker aan de bak!)

AnnapurnaWe arriveren in Ghorapani om 12.30 uur en hebben weer lekker de tijd om thee te drinken, te kletsen en te lezen.... Maar eerst een heerlijke warme douche, deze overtreft die van gister. In het hostel ontmoeten we Chris uit Canada. Deze man hebben we tijdens onze eerst lunch in Besi sahar voor het eerst ontmoeten en onderweg natuurlijk vaker tegen het lijf gelopen, gezellig om elkaar weer te spreken. 
 
De afgelopen 5 dagen stonden in het teken van een festival. Wij hebben er op de berg weinig van meegekregen, maar vooral de laatste dag; 'Bhai Tikka' is voor een Nepalees, en dus zeer zeker ook voor onze dragers en gids, een happening. Normaliter maken de zussen veel lekker eten klaar voor de broers en geven ze elkaar kadootjes. Het huis wordt door de zussen versierd met bloemen en de broers drinken veel...  Bikash vindt het jammer dat hij tijdens deze familieaangelegenheid niet thuis is, maar vindt het fijn om het met dit trekkingteam te kunnen vieren.
Wij besluiten om vanavond onze eigen invulling te geven aan deze festivaldag. We kopen allerlei lekkere dingentjes (koekjes chocolaatjes, kaarsjes om te branden). we maken een schaal op met deze lekkernijen en versieren de schaal met brandende kaarsjes. De schaal wordt verder nog versierd met bloemen die we onderweg gekregen hebben. We hebben ook een leuk kadootje voor de jongens gekocht; flesje rum. 
De avond kan niet meer stuk en de jongens zijn aangenaam verrast. Alles wordt gedeeld met de andere dragers en gidsen.
Bikash regelt voor ons nog een heerlijke wijn die hij zelf om tovert tot sangria of iets dergelijks. Ook regelt hij weer allemaal lekkere hapjes. Superavond....
Totdat we om 20.30 uur door onze gids naar bed worden gestuurd 😉
Morgen moeten weer weer vroeg op, want dan gaan we naar Poon Hill om daar de zonsopgang te zien en het geweldige uitzicht over de besneeuwde bergtoppen. Daarna hebben we een afdaling van ruim 2.300 meter!!
 

Annapurna, NepalDonderdag 30 oktober 2008 staan we om 04.40 uur op, want we moeten om 05.00 uur klaar staan om te beginnen met de beklimming van de PoonHill (3.193 m.). Stipt om 05.00 uur vertrekken weer, op naar de top. Op een of andere manier is Linda s' ochtends niet op haar best, en dat na die geweldige dagen klimmen van gister en eergister.... Linda sleept haarzelf omhoog, maar het is het waard. Het uitzicht op deze berg is werkelijk schitterend! De zon komt op en verlicht de grote besneeuwde bergen om ons heen! We hebben wederom mazzel met het weer (uit betrouwbare bron hebben wij vernomen dat de dag erna, alle bergen in de wolken zitten en gewoonweg niet te zien zijn!!).
Op de berg is het toch best wel weer koud, dus we gaan, na de gebruikelijke foto's weer snel naar beneden voor een kopje thee en ontbijt!.
Na het ontbijt vervolgen wij onze weg naar beneden. Het is de op 1 na laatste wandeldag voor ons, maar het wordt wel een lange. We dalen vandaag tot aan Birethanti (1.025). Het schijnt dat we ongeveer 3.000 traptreden omlaag moeten! Dat is nu niet echt het vooruitzicht waar je op zit te wachten.
Maar alles valt 100% mee. Het uitzicht is wederom prachtig. We lopen door bossen, dorpjes, langs de berg etc. Schitterend! Linda is ook blij, want d'r knieen houden het perfect. Als een jonge gazelle rent ze (letterlijk en figuurlijk) voor de groep uit van de berg af! Heerlijk!

Om een uurtje of 16.30 komen we aan in het dorpje Birethanti waar we met onze jongens nog een klein feestje bouwen. 
WE HEBBEN HET GEHAALD! Alleen morgen nog 20 minuten naar de weg waar we worden opgehaald met de auto. 
We hebben het met zijn allen gedaan en zeker een biertje verdiend. 

Vrijdag 31 oktober 2008 is de laatste dag van onze Annapurna ervaring.
We staan redelijk op tijd op, want Bikash, Krishna en Sawas vertrekken vanmiddag nog vanuit Pokhara naar Kathmandu (6 uur met de bus). We lopen 20 minuten en zijn dan inderdaad op de afgesproken plek. We worden opgehaald door een minibusje. Het past allemaal net. Onderweg stoppen we nog even bij een Tibetaans vluchtelingenkamp. Hier krijgen we van Bikasch, die zelf half Tibetaans, half Nepalees is, de nodige uitleg. In de Boedistische tempel bidden we nog op zijn boedistisch voor de goede afloop en steken een kaarsje aan. 

In Pokhara trakteren we de jongens nog op een lekkere lunch (tijdens de trek eten de dragers en gidsen alleen Dal Bath, want dat is het goedkoopst) en proosten op een helemaal te gekke trek!
Wat hebben we genoten van het uitzicht, de bergen, de uitdaging, 'onze jongens' en veel en veel meer!!
 
Dit is toch wel (een van het) stoerste wat we tot nu toe gedaan hebben!

Informatie

Nepal 

Annapurna Circuit Trek 
Annapurna is een 55 km lang massief, waarvan het hoogste punt, Annapurna I, tot 8091 m hoogte reikt; de tiende hoogste berg ter wereld. Het massief maakt deel uit van het Himalayagebergte en ligt in Noord-Nepal. De naam Annapurna stamt uit het Sanskriet en staat voor de godin van de oogst.

Annapurna I was de eerste berg boven de 8000 meter die werd beklommen. Maurice Herzog en Louis Lachenal, twee leden van een Franse expeditie, bereikten de top op 3 juni 1950.

kaarten 
Nepal
Annapurna Circuit Trek 
Lokatie Pokhara (begin tocht Annapurna) 

Info 
Foto's Annapurna 

Links
Annapurna 1
Annapurna 2
Annapurna 3
Nepal (1) 
Nepal (2)
Nepal (3)
Kathmandu
Dasain festival (engels) 
http://nepal.startkabel.nl/

4
Web Design BangladeshWeb Design BangladeshMymensingh